تفکر نقادانه
آذر ۱۵, ۱۳۹۸
آب

آب سرمایه ملی است.باور کنیم و به رفتارهایمان دقت کنیم.

الان مقابل یک مغازه هستم.

یک مغازه دار محترم درحال شستن طی نخی مغازه اش هست.

حدود ۳۰ دقیقه است با آب لوله کشی مشغول شستن یک طی است. آبی که هزینه بسیار زیادی برای تهیه آن مصرف می شود

اگر این میزان یارانه بر روی آب لوله کشی نبود و مثلا ماهی ۲۰۰هزار تومان قبض آب با قیمت واقعی می آمد (که مبلغ واقعی بیشتر است) باز هم ۳۰ دقیقه یک طی می شست؟

گاهی خودمان را جای مسئولین بگذاریم

وقتی تفکر سیستمی وجود ندارد چاره ای جز کاهش یارانه بر روی کالاها وجود ندارد.

و البته وظیفه ما، مدرسین و افراد اهل آموزش هم سنگین است. کسی که آموزش ببیند سرمایه کشورش را هدر نمی‌دهد.

با شخص اندکی صحبت کردم.

یک لیسانس اقتصاد دارد. دانشجوی ترم هفتم لیسانس حقوق است.

اما استدلالش برای مصرف آب یک جمله کاملا سیستمی 🙁 است: “آب مصرف می‌کنم پولش رو میدم!!”

آب
و سیستم آموزشی ما افرادی را تحویل جامعه می دهد که تعدادی کتاب خوانده اند اما زندگی درست را نمی شناسند

 

بخوانید: یادداشت چیست؟

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *